Σκουλήκια (ελμινθοί)

Τα σκουλήκια είναι παρασιτικά σκουλήκια που ζουν στο σώμα των ανθρώπων και των ζώων. Είναι δύσκολο να αναγνωριστούν επειδή μεταμφιέζονται σε πολλές άλλες ασθένειες και παθήσεις. Τα συμπτώματα της προσβολής από ελμίνθους κυμαίνονται από ήπια αδιαθεσία έως λιποθυμία με σοβαρή δηλητηρίαση. Θα σας πούμε πού μπορείτε να μολυνθείτε από σκουλήκια και πώς να απαλλαγείτε από αυτά.

Τι είναι αυτό;

Τα σκουλήκια θεωρούνται τα πιο κοινά παράσιτα στον άνθρωπο. Σήμερα, η επιστήμη γνωρίζει περίπου 300 ελμινθικές ασθένειες. Οι πιο συχνές είναι οι ασθένειες των σκουληκιών του εντέρου – η εντεροβίαση και η ασκαρίαση – που επηρεάζουν περισσότερους από 2 δισεκατομμύρια ανθρώπους.

Το μέγεθος των σκουληκιών που ζουν στο σώμα ποικίλλει από μερικά χιλιοστά έως αρκετά μέτρα. Για παράδειγμα, το μήκος των σκουληκιών που προκαλούν εντεροβίαση δεν είναι μεγαλύτερο από 1 cm. Μερικά σκουλήκια ταινίας (π.χ. ο σκουλήκι ευρυζωνικότητας) φτάνουν σε μήκος τα 12-15 μέτρα.

Αιτίες ελμινθίασης

Η ελμινθίαση είναι μια ασθένεια στην οποία εμφανίζεται μόλυνση με σκουλήκια. Τα σκουλήκια εισέρχονται στο ανθρώπινο σώμα και παραμένουν εκεί. Αυτά τα παράσιτα ζουν όχι μόνο στα έντερα, αλλά και σε άλλα όργανα και ιστούς.

Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, ένας στους τέσσερις ανθρώπους στη γη έχει μολυνθεί από σκουλήκια. Την ίδια στιγμή, οι ειδικοί του ΠΟΥ σημειώνουν ότι ο πραγματικός αριθμός των μολυσμένων ατόμων είναι τουλάχιστον 50%. Αυτό επηρεάζει κυρίως χώρες με χαμηλά πρότυπα υγιεινής (πρόκειται για ορισμένες χώρες της Αφρικής και της Νοτιοανατολικής Ασίας). Σε άλλες χώρες καταγράφονται ετησίως πάνω από 1,5 εκατομμύριο κρούσματα ελμινθικών λοιμώξεων. Τα περισσότερα από αυτά είναι παιδιά.

Πώς μπορείτε να μολυνθείτε από σκουλήκια;

Υπάρχουν 4 τρόποι μόλυνσης:

1. Μέσα από το πάτωμα. Τέτοιες ασθένειες ονομάζονται γεωελμινθίασες. Τα άπλυτα φρούτα μπορούν να φιλοξενήσουν δεκάδες χιλιάδες παράσιτα. Γι' αυτό είναι τόσο σημαντικό να πλένετε καλά τα λαχανικά, τα φρούτα και τα χέρια πριν τα φάτε. Μια άλλη πηγή «παρασίτων της γης» είναι τα κατοικίδια που οδηγούνται σε βόλτες.
2. Σε επαφή με μολυσμένο άτομο. Τα παρασιτικά σκουλήκια είναι απίστευτα παραγωγικά. Σε μόλις μία ημέρα, ένα θηλυκό σκουλήκι μπορεί να γεννήσει έως και 5.000 αυγά στο ανθρώπινο σώμα. Τα αυγά και οι ενήλικες μπορούν να μεταδοθούν σε άλλους ανθρώπους μέσω κλινοσκεπασμάτων και άλλων ειδών οικιακής χρήσης. Μετά από αυτό, αρκεί ο μολυσμένος να μην πλύνει τα χέρια του και τα σκουλήκια διεισδύουν μέσα.
3. Όταν τρώτε μολυσμένα τρόφιμα. Τέτοιες ελμινθικές ασθένειες ονομάζονται βιοελμινθίασες. Μπορείτε να κολλήσετε το παράσιτο μέσω ανεπαρκούς θερμικής επεξεργασίας κρέατος, πουλερικών ή ψαριών.
4. Μέσω τσιμπήματος εντόμου. Αυτός ο τύπος μετάδοσης είναι σπάνιος. Κατά κανόνα, πολύ μικρά παράσιτα μπορούν να μεταδοθούν μέσω τσιμπήματος εντόμων.

Ας εξετάσουμε τους παράγοντες κινδύνου που αυξάνουν την πιθανότητα μόλυνσης από σκουλήκια σε ενήλικες και παιδιά:

• Παραμέληση κανόνων υγιεινής - να μην πλένετε τα χέρια σας μετά την έξοδο, τη χρήση της τουαλέτας ή πριν το φαγητό.
• Η συνήθεια να δαγκώνετε τα νύχια σας - υπάρχει πολλή βρωμιά με μικρόβια και παράσιτα από κάτω. Αυτό περιλαμβάνει επίσης τη συνήθεια να βάζουμε στυλό, μολύβια και άλλα αντικείμενα στο στόμα.
• Κακή φροντίδα των κατοικίδιων ζώων, ειδικά των κατοικίδιων που πηγαίνουν έξω.
• Τρώτε άπλυτα λαχανικά και φρούτα.
• Χρήση νερού από αμφισβητούμενες πηγές.
• Κακή καθαριότητα χώρων διαβίωσης.
• Πάθος για ζωικές τροφές που δεν έχουν υποστεί σωστή μαγειρική επεξεργασία.

Ποιος κινδυνεύει;

Κανείς δεν είναι ασφαλής από μόλυνση με σκουλήκια. Το μόνο που χρειάζεται είναι έλλειψη υγιεινής και η προνύμφη του παρασίτου μπορεί να «διεισδύσει» στο σώμα. Οι ακόλουθες ομάδες ανθρώπων είναι ιδιαίτερα ευάλωτες στην ελμινθίαση:

• Μικρά παιδιά. Η προσβολή από ελμίνθια παρατηρείται συχνότερα στα παιδιά. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι το παιδί παραμελεί τους κανόνες υγιεινής. Τα μικρά παιδιά βάζουν αντικείμενα στο στόμα τους και συχνά σκάβουν στο χώμα στο δρόμο. Σε ομάδες, τα παιδιά τείνουν να έρχονται σε στενότερη επαφή μεταξύ τους από τους ενήλικες, γεγονός που αυξάνει επίσης την πιθανότητα μόλυνσης.
• Οικογένειες με κατοικίδια. Αυγά και προνύμφες παρασίτων που εισέρχονται σε ένα σαλόνι από το δρόμο μαζί με κατοικίδια μπορούν να βρίσκονται οπουδήποτε. Συχνά, οι ιδιοκτήτες σκύλων, γατών και άλλων ζώων δεν γνωρίζουν καν το πρόβλημα και ανακαλύπτουν την παρουσία σκουληκιών για έναν άλλο λόγο όταν επισκέπτονται τον κτηνίατρο.
• Καλοφαγάς. Οι λάτρεις της εξωτικής κουζίνας, όπως το σούσι, το ωμό κρέας ή το ψάρι, κινδυνεύουν επίσης.
• ταξιδιώτες. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για άτομα που ταξιδεύουν σε χώρες με χαμηλή κουλτούρα υγιεινής.
• Καλοκαιρινοί κάτοικοι, αγροτικοί εργάτες. Άτομα που εργάζονται σε λαχανόκηπους ή κήπους ή απλώς ζουν σε αγροτικές περιοχές.
• Άτομα που εργάζονται με ωμό ψάρι ή κρέας. Για παράδειγμα, πωλητές ή σεφ – κατά την επεξεργασία, την κοπή και την προετοιμασία των τροφίμων.

Μύθος 1: Δεν υπάρχουν παράσιτα στα θαλάσσια ψάρια

Πολλοί άνθρωποι πιστεύουν λανθασμένα ότι τα σκουλήκια βρίσκονται μόνο στα ψάρια του ποταμού και ότι δεν βρίσκονται στα ψάρια της θάλασσας λόγω του αλμυρού νερού. Στην πραγματικότητα, τα θαλάσσια ψάρια μολύνονται κυρίως από παράσιτα που είναι αβλαβή για τον άνθρωπο. Από αυτή την άποψη, τα ωμά ψάρια του ποταμού είναι πιο επικίνδυνα από τα ωμά ψάρια της θάλασσας. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι το θαλάσσιο ψάρι είναι απολύτως ασφαλές: συνιστάται να επεξεργάζεστε πάντα οποιοδήποτε ψάρι - τηγανίζετε καλά, το βράζετε ή το καταψύχετε για 3 ημέρες.

Ταξινόμηση της ελμινθίασης

Υπάρχουν διαφορετικές ταξινομήσεις των παρασιτικών σκουληκιών. Ανάλογα με τον εντοπισμό τους, τα σκουλήκια είναι:

• Έντερο - ζουν στο λεπτό ή στο παχύ έντερο. Αυτά περιλαμβάνουν στρογγυλά σκουλήκια, σκουλήκια χελιών, μαστιγωτό, ταινία ταύρου και άλλα.
• Πνευμονική - ζουν στους ιστούς του βρογχοπνευμονικού συστήματος. Το πιο συνηθισμένο είναι ο πνευμονικός πνεύμονας.
• Ιστός – παρασιτεί σε διάφορους ιστούς του σώματος. Στα σκουλήκια των ιστών περιλαμβάνονται τα Σχιστοσώματα, η Τριχινέλλα και η Τοξοκάρα.
• Παράσιτα του ήπατος και της χοληδόχου κύστης. Αυτοί είναι το συκώτι του ήπατος, το γιγάντιο συκώτι και το Clonorchis (κινεζικό συκώτι).

Ανάλογα με το παθογόνο, υπάρχουν 4 κατηγορίες ελμινθικών ασθενειών:

• Οι νηματώδεις προκαλούνται από στρογγυλά σκουλήκια. Αυτές είναι η ασκαρίαση, η εντεροβίαση, η τριχίνωση, η τριχουρίαση, η τοξοκαρίαση, η αγκυλόστομος και άλλες.
• Οι κεστοδοσίες προκαλούνται από την ταινία. Αυτές οι παθολογίες περιλαμβάνουν την υμενολεπίαση, την ταενίαση, την τενιαρίνη, τη διφυλλοβοθρίαση και την κυστικέρκωση.
• Η διστομίαση είναι μια ασθένεια που προκαλείται από τα επίπεδα σκουλήκια. Αυτές είναι η φασκιολίαση, η οπισθορχίαση, η δικροκηλίωση.
• Πρωτόζωα – τα παθογόνα είναι πρωτόζωα όπως γιάρδια, τοξόπλασμα ή αμοιβάδες.

Περισσότερα από 70 είδη παρασιτικών σκουληκιών βρίσκονται συνήθως. Τα πιο κοινά ελμινθικά νοσήματα είναι τα ακόλουθα (βλ. πίνακα).

Προσβολή από σκουλήκια

ασθένεια	Παθογόνο και οι ιδιότητες του	Μέθοδος μεταφοράς
Ασκαρίαση	Προκαλείται από στρογγυλά σκουλήκια. Αυτά είναι στρογγυλά σκουλήκια που ζουν στα έντερα. Μπορούν να φτάσουν τα 30-40 εκατοστά. Τα στρογγυλά σκουλήκια τρέφονται με όλα σχεδόν τα θρεπτικά συστατικά που παρέχουν τα τρόφιμα. Κατά τη διάρκεια της ζωής τους, τα σκουλήκια τραυματίζουν τα τοιχώματα του εντέρου και τα τρυπούν ακόμη και	Τα αυγά των στρογγυλών σκουληκιών μεταδίδονται πιο συχνά από τα κόπρανα-στοματικά. Παραμένει για μεγάλο χρονικό διάστημα στο έδαφος και στην επιφάνεια των λαχανικών, των φρούτων, των βοτάνων και των μούρων
Εντεροβίαση	Αναπτύσσεται όταν οι σκώληκες εισβάλλουν στο σώμα. Πρόκειται για μικρά στρογγυλά σκουλήκια μεγέθους 0,5-1 cm. Ο κύριος κίνδυνος στην εντεροβίαση είναι τα τοξικά απόβλητα των σκουληκιών	Σε επαφή με μολυσμένο άτομο. Τα αυγά των σκουληκιών παραμένουν σε διάφορες επιφάνειες για κάποιο χρονικό διάστημα
Giardiasis	Προκαλείται από μικροσκοπικά παράσιτα - Giardia. Τα παθογόνα παράγουν τοξικές ουσίες και επίσης καταστρέφουν τον ιστό	Το Giardia μεταδίδεται με τα κόπρανα-στοματικά και μέσω μολυσμένων τροφίμων και νερού.
Οπιθωρχίαση	Τα παθογόνα είναι μικρά σκουλήκια μεγέθους έως 2 cm. Παρασιτούν συχνότερα στο ήπαρ και τους χοληφόρους πόρους. Με την οπισθορχίαση, εμφανίζεται δηλητηρίαση με τοξικές ουσίες και μηχανική βλάβη των ιστών	Τα παθογόνα που προκαλούν οπισθορχίαση μεταδίδονται μέσω του ωμού ψαριού
Εχινοκοκκίαση	Προκαλείται από εχινόκοκκους - ταινίες, το μέγεθος των οποίων δεν ξεπερνά τα 5 cm. Οι εχινόκοκκοι παρασιτούν σε διάφορους ιστούς, συμπεριλαμβανομένης της καρδιάς και του εγκεφάλου. Τα παθογόνα προκαλούν σοβαρή δυσλειτουργία των οργάνων και των συστημάτων του σώματος. Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να προκαλέσουν μια διαδικασία κακοήθους όγκου	Μεταδίδεται μέσω βρώμικων χεριών και μολυσμένων τροφίμων. Οι σκύλοι και τα τρωκτικά μπορούν επίσης να είναι φορείς εχινόκοκκου.
Διφυλλοβοθρίαση	Τα παθογόνα είναι μεγάλες ταινίες με εμβέλεια 10-15 μέτρα. Οι ταινίες ζουν στο λεπτό έντερο και προκαλούν σοβαρές βλάβες στο σώμα του ξενιστή. Τα σκουλήκια παράγουν τοξικές ουσίες και βλάπτουν σημαντικά τη λειτουργία του πεπτικού συστήματος	Μεταδίδεται με την κατανάλωση ωμού ψαριού
Τριχοκεφαλία	Προκαλείται από whipworm, έναν στρογγυλό σκουλήκι που μοιάζει με τρίχες. Τα μαστίγια μπορούν να φτάσουν σε μήκος τα 5-6 μέτρα. Τα σκουλήκια ζουν στα έντερα και διεισδύουν στο στρώμα του υποβλεννογόνου. Προκαλεί δηλητηρίαση, φλεγμονή και οξεία αναιμία	Η προσβολή συμβαίνει μέσω της κατάποσης αυγών παρασίτων

Η προσβολή από ελμίνθια ταξινομείται επίσης σύμφωνα με στάδια:

• Οξείες ελμινθίες – εμφανίζονται 2-4 εβδομάδες μετά τη μόλυνση. Σε αυτή την περίπτωση, τα συμπτώματα των σκουληκιών παρατηρούνται μεταξύ μιας εβδομάδας και αρκετών μηνών. Εάν δεν πραγματοποιηθεί θεραπεία, η ασθένεια εισέρχεται στο χρόνιο στάδιο.
• Χρόνια ελμινθίαση - οι εκδηλώσεις εξαρτώνται από τον τύπο του παρασίτου. Για παράδειγμα, εάν υπάρχουν παράσιτα με αναπαραγωγή προνυμφών, εμφανίζονται μακροχρόνιες αλλεργικές αντιδράσεις. Άλλες χρόνιες ελμινθικές ασθένειες μπορεί να είναι ασυμπτωματικές ή να συνοδεύονται από πόνο, κακουχία, κόπωση και άλλα συμπτώματα.

Επιπλοκές της ελμινθίασης

Εάν η ελμινθίαση δεν αντιμετωπιστεί, προκύπτουν σοβαρές, μερικές φορές απειλητικές για τη ζωή επιπλοκές:

• Αναιμία – Αναιμία, ανεπαρκής αριθμός ερυθρών αιμοσφαιρίων και αιμοσφαιρίνης στο αίμα. Αυτή η κατάσταση οφείλεται στο ότι τα σκουλήκια καταναλώνουν ορισμένα από τα θρεπτικά συστατικά που είναι απαραίτητα για τη φυσιολογική αιμοποιητική λειτουργία.
• Καταστροφή ιστών και οργάνων. Τα σκουλήκια ζουν όχι μόνο στους αυλούς της γαστρεντερικής οδού, αλλά και στο πάχος των ιστών, για παράδειγμα, του ήπατος, των πνευμόνων και των μυών. Οι ιστοί επηρεάζονται περισσότερο κατά τη μετανάστευση των σκουληκιών όταν μετακινούνται από το ένα τμήμα (ή όργανο) στο άλλο - σχηματίζονται έλκη και εστίες συνεχούς φλεγμονής. Σε αυτό το πλαίσιο, ο κίνδυνος ανάπτυξης λοιμώξεων και κακοήθων όγκων αυξάνεται.
• Παθήσεις του νευρικού συστήματος. Αυτό οφείλεται στα τοξικά απόβλητα των σκουληκιών που δηλητηριάζουν το σώμα. Ο νευρικός ιστός είναι πιο ευαίσθητος στις τοξίνες. Αυτό μπορεί να προκαλέσει ευερεθιστότητα, πονοκεφάλους, αϋπνία και άλλα σημάδια βλάβης του νευρικού συστήματος.
• Αλλεργικές αντιδράσεις. Οι τοξίνες που εκκρίνονται από τα σκουλήκια μπορούν επίσης να λειτουργήσουν ως αλλεργιογόνα. Το ανθρώπινο ανοσοποιητικό σύστημα μπορεί να ανταποκρίνεται ανεπαρκώς σε αυτές τις ουσίες. Αυτό οδηγεί στην εμφάνιση τυπικών συμπτωμάτων αλλεργίας - δερματικά εξανθήματα, ερυθρότητα του δέρματος, κνησμό και μερικές φορές ναυτία και έμετο.

Επιπλέον, η παρουσία σκουληκιών στο σώμα οδηγεί σε ανεπάρκεια των ακόλουθων μετάλλων:

• ψευδάργυρος. Με την έλλειψη ψευδαργύρου, η ανοσία μειώνεται, ένα άτομο κρυώνει συχνά και υποφέρει από άλλες μολυσματικές ασθένειες. Η πιθανότητα εμφάνισης προστατίτιδας και υπογονιμότητας αυξάνεται, καθώς αυτό το μικροστοιχείο είναι εξαιρετικά σημαντικό για την υγεία του αναπαραγωγικού συστήματος.
• Σελήνιο. Η ανοσία μειώνεται και ο κίνδυνος κακοήθων όγκων αυξάνεται.
• Ιώδιο. Η έλλειψη ιωδίου οδηγεί σε καθυστερημένη ανάπτυξη και ανάπτυξη (σωματική και πνευματική) στα παιδιά. Στους ενήλικες, η λειτουργία του θυρεοειδούς επιδεινώνεται και οι μεταβολικές διεργασίες επιβραδύνονται.
• Μαγγάνιο. Εάν υπάρχει έλλειψη μαγγανίου, τα οστά γίνονται εύθραυστα. Ένα άτομο χάνει γρήγορα βάρος και συχνά μαστίζεται από κράμπες και δερματίτιδα.
• Χρώμιο. Η ανεπάρκεια αυτού του στοιχείου οδηγεί σε αναπτυξιακές καθυστερήσεις και διαταραχή του μεταβολισμού των υδατανθράκων.

Σκουλήκια και ανοσία

Συχνά τα σκουλήκια συνοδεύονται από άλλα παράσιτα - τοξόπλασμα και χλαμύδια. Αυτό οφείλεται σε κατασταλμένη ανοσία. Ένα υγιές σώμα μπορεί να αντισταθεί στους εισβολείς, αλλά με την ελμινθίαση οι άμυνες εξασθενούν. Η τοξοπλάσμωση είναι ιδιαίτερα επικίνδυνη κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης γιατί μπορεί να οδηγήσει σε θάνατο του εμβρύου.

Συμπτώματα ελμινθίασης

Τα σημάδια των σκουληκιών είναι διαφορετικά τόσο στους ενήλικες όσο και στα παιδιά. Τα πιο κοινά συμπτώματα περιλαμβάνουν:

• Ο κνησμός στον πρωκτό είναι το πιο κοινό σημάδι των εντερικών σκουληκιών.
• Τρίξιμο των δοντιών σε ένα όνειρο - συμβαίνει λόγω των τοξινών που εκκρίνονται από τα σκουλήκια.
• Σάλια στον ύπνο και το πρωί.
• ναυτία όταν βουρτσίζετε τα δόντια σας το πρωί.
• ξεφλούδισμα του δέρματος στα χέρια και τα πόδια.
• αλλεργικά δερματικά εξανθήματα?
• έντονο αίσθημα πείνας σε σημείο λιποθυμίας.
• πρήξιμο (συχνά αλλεργικό).
• φαγούρα του δέρματος?
• χρόνια κόπωση?
• πονοκεφάλους και ζάλη?
• ψυχικές διαταραχές χωρίς γνωστή αιτία (στρες, νευρώσεις, κατάθλιψη).
• φούσκωμα;
• συμπτώματα εντερικών διαταραχών?
• Αλλαγές στο σωματικό βάρος (τόσο υπέρβαροι όσο και αδύνατοι).
• ταυτόχρονη πορεία πολλών ασθενειών (ή αντικατάσταση μιας ασθένειας από άλλη).
• Κράμπες ή βασανιστικός πόνος στην κοιλιά.
• Αναιμία;
• καθυστερημένη σωματική και πνευματική ανάπτυξη στα παιδιά.
• υπερκινητικότητα ή αναστολή στην παιδική ηλικία.
• διευρυμένοι λεμφαδένες (συχνοί στο οξύ στάδιο της ελμινθίασης).

Πότε πρέπει να δείτε γιατρό;

Ένας γενικός γιατρός ή λοιμωξιολόγος αντιμετωπίζει παρασιτικές ασθένειες. Εάν παρατηρήσετε ένα ή περισσότερα από τα παραπάνω συμπτώματα, θα πρέπει να συμβουλευτείτε γιατρό. Λόγω του αρκετά εξελιγμένου συστήματος κάλυψης των σκουληκιών, θα πρέπει να περιγράψετε τα συμπτώματα στον γιατρό όσο το δυνατόν λεπτομερέστερα, αλλά και να του πείτε λίγα λόγια για τον τρόπο ζωής σας: τι φαγητό προτιμάτε, είχατε πρόσφατα ταξίδι και πού, έχετε κατοικίδια κ.λπ.

Διάγνωση της νόσου

Εάν ο γιατρός υποπτεύεται ελμινθική προσβολή, δεν είναι δύσκολο να την αναγνωρίσει. Για αυτό χρησιμοποιούνται οι ακόλουθες διαγνωστικές διαδικασίες:

• Εξέταση κοπράνων. Δείγμα κοπράνων υποβάλλεται στο εργαστήριο. Μπορεί να περιέχουν αυγά ή προνύμφες παρασίτων που ζουν στα έντερα.
• Ξύσιμο για εντεροβίαση. Μια μπατονέτα χρησιμοποιείται για τη λήψη μπατονέτας από την περιοχή του πρωκτού. Αυτή η δοκιμή μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τον εντοπισμό σκουληκιών καρφίτσας. Το ξύσιμο πρέπει να γίνεται νωρίς το πρωί πριν πάτε στην τουαλέτα.
• Εξέταση αίματος για αντισώματα. Αυτό είναι ένα αρκετά κατατοπιστικό τεστ που σας επιτρέπει να αναγνωρίσετε πολλά παράσιτα. Ωστόσο, ακόμη και με ένα θετικό αποτέλεσμα, δεν υπάρχει 100 τοις εκατό εγγύηση ότι τα παράσιτα εξακολουθούν να βρίσκονται στο σώμα του ασθενούς, καθώς τα αντισώματα παραμένουν ακόμη και μετά την αποβολή τους.
• Ενόργανη διάγνωση. Εφαρμογή ακτινογραφίας, μαγνητικής τομογραφίας και αξονικής τομογραφίας με χρήση σκιαγραφικών μέσων. Αυτές οι διαγνωστικές μέθοδοι καθιστούν δυνατό τον εντοπισμό τόσο μεγάλων σκουληκιών όσο και ορισμένων παθολογικών αλλαγών στον ιστό που προκαλούνται από ελμινθική προσβολή.

Κατά κανόνα, ο γιατρός συνταγογραφεί διάφορες μελέτες για να αυξήσει την αξιοπιστία των δεδομένων που λαμβάνονται. Μερικές φορές ένας ασθενής χρειάζεται να εξεταστεί πολλές φορές για να γίνει ακριβής διάγνωση.

Σπουδαίος! Εάν επιβεβαιωθεί η ελμινθίαση, πρέπει να ειδοποιηθούν άλλα στενά μέλη της οικογένειας. Συνιστάται επίσης να υποβληθείτε σε εξέταση. Εάν το αποτέλεσμα είναι θετικό, είναι σημαντικό να υποβληθούν σε θεραπεία όλα τα μολυσμένα μέλη της οικογένειας. Διαφορετικά, τα αυγά του παρασίτου θα εισέλθουν ξανά στο σώμα του αναρρωμένου ατόμου και όλα θα πρέπει να επαναληφθούν ξανά.

Θεραπεία ελμινθών σε παιδιά και ενήλικες

Παρά την αφθονία των αντιπαρασιτικών φαρμάκων στα φαρμακεία, δεν μπορείτε να τα πάρετε μόνοι σας. Με τη συνταγογράφηση σύνθετης θεραπείας, ο γιατρός προσπαθεί όχι μόνο να αφαιρέσει τα παράσιτα, αλλά και να εξαλείψει τις συνέπειες της ζωτικής τους δραστηριότητας.

Κατά κανόνα, εκτός από τα ανθελμινθικά, στον ασθενή συνταγογραφούνται επίσης βιταμίνες και άλλα φάρμακα που εξαλείφουν τα συμπτώματα της νόσου. Ο γιατρός επιλέγει φάρμακα για κάθε ασθενή ξεχωριστά, αφού τα συμπτώματα σε κάθε ασθενή είναι διαφορετικά.

Παρασκευάσματα για τη θεραπεία της ελμινθίασης

Σε περίπτωση ελμινθικής προσβολής, στους ασθενείς συνταγογραφείται ένα σύμπλεγμα από τα ακόλουθα φάρμακα:

• Ανθελμινθικά φάρμακα. Αυτά είναι ανθελμινθικά που είτε αφαιρούν είτε σκοτώνουν τα σκουλήκια. Αυτοί οι στόχοι επιτυγχάνονται με τη διατάραξη του μεταβολισμού των παρασίτων ή την παράλυση των μυών τους. Στην τελευταία περίπτωση χάνουν την ικανότητα να παραμένουν στα έντερα και αποβάλλονται.
• Αντιισταμινικά. Εάν ο ασθενής είναι αλλεργικός σε παράσιτα, οι γιατροί συνταγογραφούν αντιαλλεργικά φάρμακα κατά τη διάρκεια της θεραπείας. Αυτό είναι εξαιρετικά σημαντικό γιατί ο μαζικός θάνατος των σκουληκιών απελευθερώνει μεγάλο αριθμό αλλεργιογόνων που μπορεί να προκαλέσουν σοβαρή αλλεργική αντίδραση. Τα αντιισταμινικά εμποδίζουν την παραγωγή ισταμίνης, του κύριου μεσολαβητή μιας αλλεργικής αντίδρασης.
• Εντεροροφητικά. Πρόκειται για φάρμακα που είναι σε θέση να δεσμεύουν ουσίες στο γαστρεντερικό σωλήνα. Κατά τη θεραπεία των σκουληκιών, εντεροροφητικά χρησιμοποιούνται για τη σύνδεση και την απομάκρυνση των τοξινών που εκκρίνονται από τα σκουλήκια.
• Βιταμίνες και μικροστοιχεία. Οι βιταμίνες του συμπλέγματος Β (φολικό οξύ και Β12) και τα συμπληρώματα σιδήρου συνταγογραφούνται πιο συχνά. Αυτό είναι απαραίτητο για τη θεραπεία της αναιμίας.
• Ηπατοπροστατευτικά. Πρόκειται για φάρμακα που προστατεύουν το συκώτι από τοξικές ουσίες. Αυτά περιλαμβάνουν παρασκευάσματα που βασίζονται σε βασικά φωσφολιπίδια ή φυτικές ουσίες (γαϊδουράγκαθο, αγκινάρα, γλυκόριζα, υπερικό και άλλα φυτά).
• Προβιοτικά και πρεβιοτικά. Συνταγογραφείται για την αποκατάσταση της εντερικής χλωρίδας. Τα προβιοτικά είναι ζωντανές καλλιέργειες ωφέλιμων βακτηρίων. Τα πρεβιοτικά είναι δύσπεπτα συστατικά τροφίμων (π.χ. φυτικές ίνες) που ζυμώνονται μόνο από την εντερική χλωρίδα.

Χειρουργική θεραπεία

Στις περισσότερες περιπτώσεις, αρκεί η λήψη συνδυασμού φαρμάκων. Ωστόσο, μερικές φορές οι γιατροί εξακολουθούν να αναγκάζονται να καταφύγουν σε χειρουργική επέμβαση. Για παράδειγμα, μια μεγάλη συσσώρευση στρογγυλών σκουληκιών μπορεί να οδηγήσει σε εντερική απόφραξη. Πρόκειται για μια επείγουσα κατάσταση που απαιτεί χειρουργική επέμβαση.

Τα σκουλήκια μπορούν να συσσωρευτούν στον χοληδόχο πόρο, προκαλώντας αποφρακτικό ίκτερο και ακόμη και ηπατικό απόστημα. Η ίδια κατάσταση μπορεί να συμβεί στο πάγκρεας και να οδηγήσει σε οξεία παγκρεατίτιδα. Όταν τα σκουλήκια εισβάλλουν στην σκωληκοειδίτιδα, αναπτύσσεται σκωληκοειδίτιδα. Όλες αυτές οι καταστάσεις απαιτούν άμεση χειρουργική επέμβαση.

Εάν η βλάβη οργάνων προκαλείται από εχινόκοκκους, χρησιμοποιείται συχνά χειρουργική επέμβαση. Αυτά τα παράσιτα συσσωρεύονται και σχηματίζουν εχινόκοκκο βύσματα στο συκώτι, στους πνεύμονες, στα οστά, στα νεφρά, ακόμη και στον εγκέφαλο. Ο κίνδυνος ενός τέτοιου βύσματος είναι ότι μπορεί να φουσκώσει και να σκάσει.

Λαϊκές θεραπείες για τα σκουλήκια

Οι λαϊκές θεραπείες για τα σκουλήκια δεν είναι τόσο αποτελεσματικές όσο τα ανθελμινθικά. Αυτή είναι μόνο μια βοηθητική μέθοδος - η κύρια θεραπεία συνταγογραφείται από γιατρό.

Στις λαϊκές θεραπείες περιλαμβάνονται οι σπόροι κολοκύθας, οι οποίοι περιέχουν κουκουρβιτίνη, μια ουσία με ανθελμινθική δράση.

Μύθος 2: Οι κλύσματα σκόρδου απαλλάσσονται από τα σκουλήκια

Τα σκουλήκια δεν αγαπούν πραγματικά το σκόρδο γιατί περιέχει φυτοκτόνα - αντιβακτηριακές και αντιπαρασιτικές ουσίες. Ωστόσο, δεν χρειάζεται να κάνετε κλύσματα σκόρδου για την ελμινθίαση. Υπάρχουν πολύ λίγα σκουλήκια στο παχύ έντερο, όπου χορηγείται το περιεχόμενο του κλύσματος. Τα περισσότερα παράσιτα ζουν στο λεπτό έντερο, επομένως αυτή η διαδικασία είναι άχρηστη. Επιπλέον, ένας τέτοιος κλύσμα μπορεί να προκαλέσει σοβαρό ερεθισμό των βλεννογόνων.

Πρόληψη και προφυλάξεις

Στις περισσότερες περιπτώσεις, η πρόγνωση για τη θεραπεία των ελμινθικών λοιμώξεων είναι ευνοϊκή. Μια έγκαιρη επίσκεψη στο γιατρό θα σας βοηθήσει να αποφύγετε μια σειρά από επιπλοκές που προκαλούνται από τα σκουλήκια.

Για την πρόληψη των σκουληκιών, είναι σημαντικό να ακολουθήσετε τις ακόλουθες συστάσεις:

• Πλένετε τα χέρια σας με σαπούνι πριν φάτε, μετά την επιστροφή από το δρόμο, τη χρήση της τουαλέτας ή την επαφή με ζώα.
• Πλύνετε καλά τα λαχανικά, τα φρούτα και τα βότανα. Είναι καλύτερα να τα περιχύνουμε με βραστό νερό.
• Μη χρησιμοποιείτε προϊόντα ή σκεύη υγιεινής άλλων ανθρώπων.
• Εγκαταλείψτε τις κακές συνήθειες (κάπνισμα, αλκοόλ).
• Αποφύγετε το άγχος, έχει θετική επίδραση στο ανοσοποιητικό σύστημα.
• Να πηγαίνετε τακτικά το κατοικίδιό σας στον κτηνίατρο και να εμβολιαστείτε έγκαιρα.
• Κάντε έναν ολοκληρωμένο έλεγχο υγείας κάθε χρόνο, συμπεριλαμβανομένου του τεστ για αυγά σκουληκιών.
• Προετοιμάστε σωστά το κρέας, τα πουλερικά, τα ψάρια και τα αυγά.

Μύθος 3: Τα παράσιτα πεθαίνουν στο κατεψυγμένο κρέας

Αυτό ισχύει μόνο για ορισμένα σκουλήκια. Για παράδειγμα, η ταινία του βοείου κρέατος πεθαίνει όταν το κρέας είναι κατεψυγμένο (μείον 12 και κάτω). Και, για παράδειγμα, οι προνύμφες Trichinella μπορούν να εξαλειφθούν μόνο μετά από 2-3 ώρες μαγειρέματος.

Συμπέρασμα

Η κύρια αιτία της προσβολής από ελμινθικά είναι η κακή υγιεινή. Η βελτίωση της υγιεινής καλλιέργειας και η σωστή μαγειρική επεξεργασία των ζωοτροφών μειώνουν σημαντικά την πιθανότητα ελμινθίασης. Στις περισσότερες περιπτώσεις, τα σκουλήκια δεν αποτελούν απειλή για την ανθρώπινη υγεία εάν εντοπιστούν έγκαιρα. Αλλά η έλλειψη θεραπείας εξακολουθεί να οδηγεί σε σοβαρές συνέπειες - αναιμία, βλάβη στο νευρικό σύστημα και άλλες λοιμώξεις.